9 Şubat 2010 Salı

KÜÇÜK DÜNYAMIN BÜYÜK İNSANINA...

Bilsen seni nasıl özledim birtanem!Aşkına hasret sana hasret..Buğün daha bi yandı içim sensizlik had safhada.Dayanamıyorum bu sensizliklere artık.Yanımda olmanı nasıl istediğimi bi bilsen.Giderken ardından gelemeyen birini bıraktın..Gözlerine bakıp GİTME diyemedim sana.Yüreğimdeki sessiz çığlık kal diyordu sana duyurmadan...
Sen yoksun hayat durmuş gibi.Bir hareket yok yaşamımda..Olsa diyorum.. keşke yanımda olsa..OLMAYACAĞINI bilerek.Pişmanlıklarla dolu hayatım.Hiç birşeye dur diyemedim.Hep çaresiz kaldım.Karşı koyamadım bana sunulan hayata çizilen yola.Bilemedim sonrasının bu kadar zor olacağını..Şimdiyse çok geç biliyorum..AMA seni sevmekten hiç vazgeçmedim ..Anla beni..
Beceremedim direnip karşı koymayı..Belki benim yapamadığımı sen yaparsın..

Havadan herhalde ..dedim ya çok özledim seni.Hüzün yumağına sarılmış gönlüm..Başımda soğuk bulutlar...Dolanırken dışarda avare avare anlamadım yüreğimin buz tuttuğunu.. Yüreğim gibi gözleriminde ..Akamadı yaşlar bi türlü pınarlarımdan tıpkı SENİN
YÜREĞİMDEN AKAMADIĞIN gibi....SENİ SEVİYORUM BENİM SESSİZ SEVDAM....

TEKİRDAĞ....22.12.2009



1 yorum:

  1. Bu şiiri yazarken yüreğinde anneannemin buram buram kokusu vardı değil mi ?
    Yüreğine sağlık dayım...

    YanıtlaSil